Fransız Ginesi’nde, Cayenne’deki başmühen­dis François Fresnau tarafından yapıldı. Fresnau, 1747 yılında, Aprouage’de, kauçuk ağaç­larını gördü. Eski bir pardösünün dış yüze­yini, bu ağaçların salgısıyla tamamen sıvaya­rak su geçirmez hale getirdi.
Satış için üretilen ilk yağmurluk ise 1821 yılında Covent Garden’da G.Fox tarafından pazarlandı. Bu yağmurlukla birlikte, “doğru giyildiği takdirde, içindekini asla ıslatmayaca­ğına dair” bir de garanti belgesi verildi. Fox’-un yağmurluğu, aslında moherden üretilmiş­ti. Nasıl bir yöntem uygulanarak, su geçirmez hale getirildiği, bugün de bilinmiyor.
Aym günlerde, Charles Macintosh adlı bir İskoçyah, Glascovv’da kumaşları kauçuk-nafta eriyiğine batırarak su geçirmez hale ge­tirmeyi başardı. Gerçi bu kumaşın su geçirme­si mümkün değildi ama, terziler tarafından kullanılması da o denli zordu. Bir süre sonra, Edinburgh Üniversitesi’nden genç bir kimya öğrencisi, James Syme, katrandan elde edilen bir maddenin yardımıyla kauçuğu daha iyi eri-tebilmeyi başardı. Charles Macintosh, derhal bu yöntemin haklarını satın aldı ve 1823 yı­lında patentini tescil ettirdi. Hemen arkasın­dan da su geçirmez kumaş üretimini başlata­rak, dünya çapında bir isim oldu. Uzun bir süre, yalnızca bu tür kumaşları satmakla ye­tindi. 1830 yılında kauçuk eşya üreticisi Tho­mas Hancock ile karşılaştı ve ikisi bir arada seri olarak yağmurluk üretimine geçtiler. O güne dek, isteyen su geçirmez kumaş alarak terzisine bir yağmurluk diktiriyordu. ! Macintosh-Hancock işbirliğiyle hazır yağmur-! luklar piyasaya sürüldü. Ancak bunlar zamanla koku yaptığı için başarılı olamadı. 1850 yı­lında Lancashire’den Joseph Mandelberg ilk ‘ kez kokusuz yağmurluk yapmayı başardı.