Birleşik Amerika’ya göç etmiş bir başka Alman da dizgicileri o yorucu ve ağır el işinden kurtardı. Vürttenlıerg’li bir öğretmenin oğlu Ottmar Margenthaler, Bahirhor’daki bir işlikte tekniker olarak çalışmaktaydı. 1876 yiteda bir icatcılar grubuna başvurdu . Aynı konuda yıllardır birçok görüşü deneyen araştırıcılar bu alana epeyce de para dökmüşlerdi. Çeşitli makine örnekleri tasarladı; yaptı, yapımda değişikliklere başvurdu ve sonra hepsini hurdacıya verip yeni baştan çalışmaya başladı. Sonunda ve 1890′da “Lynotype” modelinde kesin bir çözüme vardı. Bazı ufak tefek değişimlere günümüz gazete basımevlerinde de kullanılan bu makine, gazetenin sütun genişliğine ve boyuna uygun dizilmiş satırlar verir. Dizgici, makinede bir klavyeye basınca, makinenin yukarısında bulunan hazneden bir matris iner. Bu matris düz bîr metal levhadır. Üst yanında kabartma bir harf vardır. Bu harf, bir satır genişliğinde küçük bir kutu olan “toplayıcı”ya düşer. Satır tamamlanıncaya kadar matrisler burada birikirler.
Dizgici satır tamamanınca bir hareket kolunu aşağı çeker ve satır, otomatik olarak döküm’e gider. Sıvılaşmış metal, matrisin harflerini doldurur ve hemen soğur. Dökümü bitmiş ve bıçakla kesilmiş satır makinenin ön yanına atılırken, matrisler de yukarıya hazneye çekilir ve her biri kendisine ayrılmış göze girer.
Bu sırada matris kenarlarının anahtarımsı çentiklerinin yardımıyla harflere göre ayrımlama yapılır.
